Kulathil Mammu v. State of Kerala (1966)

Defines "migrated" under Article 7 as voluntary movement from India to Pakistan — no proof of intent to settle permanently is required.

ఆర్టికల్ 7 కింద "వలస" అంటే భారత్ నుండి పాకిస్తాన్‌కు స్వచ్ఛందంగా కదలడం అని నిర్వచిస్తుంది — శాశ్వతంగా స్థిరపడాలనే ఉద్దేశాన్ని నిరూపించాల్సిన అవసరం లేదు.

Court	Supreme Court of India
Bench	P.B. Gajendragadkar, C.J., K.N. Wanchoo, M. Hidayatullah, J.C. Shah, S.M. Sikri and V. Ramaswami, JJ. (6-judge Bench; result unanimous, reasoning approach varied among judges)
Year	1966 — AIR 1966 SC 1614
Cited in	4. Citizenship

FACTS

The appellant was born in Kozhikode, Kerala, in 1936 to Indian-citizen parents. In 1948, aged 12, he went to Karachi. He returned to India briefly in 1954 — on a Pakistani passport identifying him as a Pakistani national — and again in 1956, then had no recorded movements until he was found in Kozhikode in 1964 without valid travel documents and proceeded against under the Foreigners Act.

అప్పీలుదారు 1936లో కేరళలోని కోజికోడ్‌లో భారత-పౌర తల్లిదండ్రులకు జన్మించారు. 1948లో, 12 సంవత్సరాల వయస్సులో, కరాచీకి వెళ్లారు. 1954లో — పాకిస్తానీ జాతీయుడిగా గుర్తించే పాకిస్తానీ పాస్‌పోర్ట్‌పై — భారత్‌కు క్లుప్తంగా తిరిగి వచ్చారు, 1956లో మళ్లీ వచ్చారు, ఆ తర్వాత 1964లో చెల్లుబాటు అయ్యే ప్రయాణ పత్రాలు లేకుండా కోజికోడ్‌లో కనుగొనబడి, ఫారినర్స్ యాక్ట్ కింద చర్య తీసుకునే వరకు ఎలాంటి కదలికలు నమోదు కాలేదు.

ISSUES

1. Whether "migrated" in Article 7 requires proof of an intention to permanently settle in Pakistan, or is satisfied by mere voluntary movement there.
   ఆర్టికల్ 7లో "వలస" అనేదానికి పాకిస్తాన్‌లో శాశ్వతంగా స్థిరపడాలనే ఉద్దేశాన్ని నిరూపించాలా, లేదా కేవలం స్వచ్ఛంద కదలిక సరిపోతుందా.
2. Whether the appellant's 1948 departure to Karachi therefore counted as "migration" under Article 7, defeating his claim to Indian citizenship by birth.
   అప్పీలుదారు 1948 కరాచీ నిష్క్రమణ ఆర్టికల్ 7 కింద "వలస"గా లెక్కించబడి, జననం ఆధారంగా అతని భారత పౌరసత్వ దావాను ఓడిస్తుందా.

ANALYSIS

• Articles 6, 7, and 8, opening with "notwithstanding anything in Article 5," were intended to operate independently of ordinary domicile principles.
  "ఆర్టికల్ 5లో ఏమి ఉన్నా" అని ప్రారంభమయ్యే ఆర్టికల్స్ 6, 7, 8, సాధారణ డొమిసైల్ సూత్రాలతో సంబంధం లేకుండా స్వతంత్రంగా పనిచేయడానికి ఉద్దేశించబడ్డాయి.
• "Migrated" means voluntary movement from India to Pakistan — it does not require proof that the person intended to settle there permanently.
  "వలస" అంటే భారత్ నుండి పాకిస్తాన్‌కు స్వచ్ఛంద కదలిక — అక్కడ శాశ్వతంగా స్థిరపడాలనే ఉద్దేశాన్ని నిరూపించాల్సిన అవసరం లేదు.
• The appellant's 1948 departure qualified as migration in this sense, so he fell within Article 7 and could not rely on Indian birth alone to claim citizenship.
  అప్పీలుదారు 1948 నిష్క్రమణ ఈ అర్థంలో వలసగా అర్హత పొందింది, కాబట్టి అతను ఆర్టికల్ 7 పరిధిలోకి వచ్చి, కేవలం భారత జననంపై ఆధారపడి పౌరసత్వాన్ని క్లెయిమ్ చేయలేకపోయారు.

JUDGEMENT

The Court dismissed the appeal, holding that the appellant had "migrated" to Pakistan within the meaning of Article 7 in 1948 and had not re-acquired Indian citizenship, so the deportation order under the Foreigners Act was upheld.

అప్పీలుదారు 1948లో ఆర్టికల్ 7 అర్థంలో పాకిస్తాన్‌కు "వలస" వచ్చారని, భారత పౌరసత్వాన్ని తిరిగి పొందలేదని తీర్పు ఇస్తూ కోర్టు అప్పీల్‌ను కొట్టివేసింది, కాబట్టి ఫారినర్స్ యాక్ట్ కింద బహిష్కరణ ఉత్తర్వు సమర్థించబడింది.

CONCLUSION

Kulathil Mammu remains the standard authority for reading "migrated" under Article 7 as a factual, voluntary-movement test rather than an intention-to-settle test — a distinction that has decided the citizenship status of many people who moved across the India-Pakistan border as children.

ఆర్టికల్ 7 కింద "వలస"ను ఉద్దేశ-స్థిరపడే పరీక్షగా కాకుండా వాస్తవిక, స్వచ్ఛంద-కదలిక పరీక్షగా చదవడానికి కులతిల్ మమ్ము ప్రామాణిక అధికారంగా మిగిలింది — పిల్లలుగా భారత్-పాకిస్తాన్ సరిహద్దు దాటిన చాలా మంది పౌరసత్వ హోదాను నిర్ణయించిన వ్యత్యాసం ఇది.