A decomposed snail at the bottom of a ginger beer bottle in a Paisley café gave the world the "neighbour principle" — the single idea that built the entire modern law of negligence.
పైస్లీలోని ఒక కేఫ్లో జింజర్ బీర్ సీసా అడుగున కుళ్ళిపోయిన నత్త, ఆధునిక నిర్లక్ష్యం చట్టం మొత్తాన్ని నిర్మించిన ఒకే ఒక్క ఆలోచనను — "పొరుగువాడి సూత్రాన్ని" — ప్రపంచానికి ఇచ్చింది.
| Court | House of Lords |
|---|---|
| Bench | Lord Atkin (leading speech), Lord Thankerton, Lord Macmillan |
| Year | 1932 — [1932] AC 562 |
| Cited in | 2. Negligence |
FACTS
Mrs Donoghue's friend bought her a bottle of ginger beer at a café in Paisley, Scotland. The ginger beer had been manufactured by the defendant, Stevenson, and was sold in an opaque bottle, so that its contents could not be seen before being poured out. After Mrs Donoghue had consumed part of the drink, the remains of a decomposed snail floated out of the bottle as the last of its contents were poured into her glass. As a result of what she had already drunk, and the shock of seeing the decomposed snail, she alleged that she suffered severe gastroenteritis and nervous shock. Because it was her friend, and not she herself, who had purchased the ginger beer, Mrs Donoghue had no contract with either the café proprietor or the manufacturer, and so could bring no claim in contract. She instead sued the manufacturer, Stevenson, directly in tort, alleging that he had been negligent in the manufacture and bottling of the drink.
స్కాట్లాండ్లోని పైస్లీలో ఒక కేఫ్లో, డోనోహ్యూ గారి స్నేహితురాలు ఆమెకు ఒక సీసా జింజర్ బీర్ కొనిచ్చింది. ఈ జింజర్ బీర్ను ప్రతివాది స్టీవెన్సన్ తయారు చేశాడు, మరియు అది లోపల కనిపించని అపారదర్శక సీసాలో అమ్మబడింది, కాబట్టి పోసేముందు దాని లోపలి పదార్థాలు కనిపించేవి కావు. డోనోహ్యూ గారు పానీయంలో కొంత భాగం తాగిన తర్వాత, సీసాలోని చివరి పదార్థాలు ఆమె గ్లాసులోకి పోసేటప్పుడు కుళ్ళిపోయిన నత్త అవశేషాలు బయటకు తేలాయి. ఇప్పటికే తాగిన పానీయం వల్ల, మరియు కుళ్ళిపోయిన నత్తను చూసిన దిగ్భ్రాంతి వల్ల, తనకు తీవ్రమైన గ్యాస్ట్రోఎంటరైటిస్ మరియు నాడీ షాక్ కలిగాయని ఆమె ఆరోపించింది. జింజర్ బీర్ను కొన్నది ఆమె స్నేహితురాలు తప్ప తాను కాదు కాబట్టి, డోనోహ్యూ గారికి కేఫ్ యజమానితో గానీ, తయారీదారుతో గానీ ఎలాంటి ఒప్పందం లేదు, కాబట్టి ఒప్పంద చట్టం కింద దావా వేయలేకపోయింది. బదులుగా ఆమె తయారీదారు స్టీవెన్సన్పై నేరుగా టార్ట్ చట్టం కింద దావా వేసింది, పానీయం తయారీలో మరియు బాటిల్ నింపడంలో అతను నిర్లక్ష్యం చేశాడని ఆరోపిస్తూ.
ISSUES
- Whether a manufacturer owes a duty of care in tort to the ultimate consumer of its product, with whom it has no contractual relationship.ఒక తయారీదారు తన ఉత్పత్తి యొక్క తుది వినియోగదారుడికి, తనకు ఎలాంటి ఒప్పంద సంబంధం లేని వ్యక్తికి, టార్ట్ చట్టం కింద జాగ్రత్త వహించవలసిన బాధ్యత కలిగి ఉంటాడా.
- What general principle determines who is owed a duty of care in negligence.నిర్లక్ష్యంలో ఎవరికి జాగ్రత్త వహించవలసిన బాధ్యత ఉంటుందో నిర్ధారించే సాధారణ సూత్రం ఏమిటి.
ANALYSIS
- Lord Atkin formulated what has since become known as the "neighbour principle": a person must take reasonable care to avoid acts or omissions which they can reasonably foresee would be likely to injure their "neighbour".లార్డ్ అట్కిన్ ఆ తర్వాత "పొరుగువాడి సూత్రం" అని పిలువబడిన సూత్రాన్ని రూపొందించారు: సహేతుకంగా ఊహించగలిగే విధంగా తన "పొరుగువాడికి" హాని కలిగించే అవకాశం ఉన్న చర్యలను లేదా వైఫల్యాలను నివారించడానికి ఒక వ్యక్తి సహేతుకమైన జాగ్రత్త వహించాలి.
- He defined "neighbours", for this purpose, as persons so closely and directly affected by one's act that one ought reasonably to have them in contemplation as being so affected when directing one's mind to the acts or omissions in question.ఈ ప్రయోజనం కోసం "పొరుగువారు" అనగా, తన చర్య వల్ల ఎంత దగ్గరగా, నేరుగా ప్రభావితమవుతారంటే, తాను చేస్తున్న చర్యలు లేదా వైఫల్యాల గురించి ఆలోచించేటప్పుడు వారిని సహేతుకంగా దృష్టిలో ఉంచుకోవాలో అలాంటి వ్యక్తులు అని ఆయన నిర్వచించారు.
- Applying this to manufacturers, he held that one who manufactures products which they sell in a form intended to reach the ultimate consumer in the form in which they left the manufacturer, with no reasonable possibility of intermediate examination, and with knowledge that a lack of reasonable care in preparation will result in injury to the consumer's life or property, owes that consumer a duty to take reasonable care.దీనిని తయారీదారులకు అన్వయిస్తూ, తయారీదారుడు తన నుండి బయలుదేరిన రూపంలోనే తుది వినియోగదారుడిని చేరాలని ఉద్దేశించిన ఉత్పత్తులను తయారు చేసేటప్పుడు, మధ్యలో పరిశీలించే సహేతుక అవకాశం లేనప్పుడు, తయారీలో సహేతుక జాగ్రత్త తీసుకోకపోతే వినియోగదారుడి జీవితానికి లేదా ఆస్తికి హాని కలుగుతుందని తెలిసినప్పుడు, అలాంటి వినియోగదారుడికి సహేతుక జాగ్రత్త వహించవలసిన బాధ్యత ఉంటుందని ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు.
- He held that this duty exists independently of any contract, and that the absence of privity between manufacturer and consumer is no bar to a claim in negligence where these conditions are met.ఈ బాధ్యత ఏ ఒప్పందంతో సంబంధం లేకుండా స్వతంత్రంగా ఉంటుందని, ఈ షరతులు నెరవేరినప్పుడు తయారీదారు మరియు వినియోగదారుడి మధ్య ఒప్పంద సంబంధం లేకపోవడం నిర్లక్ష్యం దావాకు అడ్డంకి కాదని ఆయన తీర్పునిచ్చారు.
JUDGEMENT
The House of Lords held, by a 3-2 majority, that Stevenson owed a duty of care to Mrs Donoghue despite the absence of any contract between them, and that she could recover damages if she could prove that the snail was present in the bottle as a result of the manufacturer's negligence.
వారి మధ్య ఎలాంటి ఒప్పందం లేకపోయినప్పటికీ, స్టీవెన్సన్ డోనోహ్యూ గారికి జాగ్రత్త వహించవలసిన బాధ్యత కలిగి ఉన్నాడని, మరియు తయారీదారు నిర్లక్ష్యం వల్లనే సీసాలో నత్త ఉందని ఆమె రుజువు చేయగలిగితే నష్టపరిహారం పొందవచ్చని హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ 3-2 మెజారిటీతో తీర్పునిచ్చింది.
CONCLUSION
Donoghue v Stevenson is universally regarded as the founding case of the modern law of negligence. It created the general "neighbour principle" duty-of-care test that displaced the earlier, narrower requirement of privity of contract or a pre-existing special relationship before any duty of care could arise. Because it established, for the first time, a general principle by which courts could determine whether a duty of care exists in any given situation — rather than relying on a closed list of recognised categories — the case remains the starting point for every negligence duty-of-care analysis today, including in Indian courts.
డోనోహ్యూ v స్టీవెన్సన్ ఆధునిక నిర్లక్ష్యం చట్టానికి పునాది వేసిన కేసుగా విశ్వవ్యాప్తంగా గుర్తించబడింది. జాగ్రత్త వహించవలసిన బాధ్యత ఉందా లేదా అని నిర్ధారించడానికి ఇంతకుముందు అవసరమైన ఒప్పంద సంబంధం లేదా ముందుగా ఉన్న ప్రత్యేక సంబంధం అనే ఇరుకైన అవసరాన్ని తొలగించి, సాధారణ "పొరుగువాడి సూత్రం" జాగ్రత్త బాధ్యత పరీక్షను ఈ కేసు సృష్టించింది. కోర్టులు ఏ పరిస్థితిలోనైనా జాగ్రత్త బాధ్యత ఉందా లేదా అని నిర్ధారించడానికి, గుర్తింపు పొందిన వర్గాల మూసివేసిన జాబితాపై ఆధారపడకుండా, మొదటిసారిగా ఒక సాధారణ సూత్రాన్ని స్థాపించినందున, భారతీయ న్యాయస్థానాలతో సహా నేటికీ ప్రతి నిర్లక్ష్యం జాగ్రత్త బాధ్యత విశ్లేషణకు ఈ కేసు ప్రారంభ బిందువుగా మిగిలిపోయింది.
No comments:
Post a Comment