Nanak Chand v. Chandra Kishore Aggarwal (1970)

The Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 does not shut the door on a Hindu child's separate, secular remedy for maintenance under the Criminal Procedure Code.

హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టం, 1956, క్రిమినల్ ప్రొసీజర్ కోడ్ కింద హిందూ పిల్లవాడికి ఉన్న వేరైన, లౌకిక పోషణ పరిహారానికి తలుపు మూయదు.

Court	Supreme Court of India
Bench	S.M. Sikri and V. Ramaswami, JJ.
Year	1969 — AIR 1970 SC 446
Cited in	6. Maintenance of Children and Aged Parents under Hindu Law

FACTS

Four children of Nanak Chand, two of them majors and two minors, applied under Section 488 of the Criminal Procedure Code (then in force) for an order requiring their father to pay them maintenance. The father resisted the application, arguing that Section 488 CrPC stood impliedly repealed for Hindus by Section 4 of the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956, and that in any case the word "child" in Section 488 meant only a minor, so his major children could not claim under it.

నానక్ చంద్ నలుగురు పిల్లలు, ఇద్దరు మేజర్లు, ఇద్దరు మైనర్లు, తమ తండ్రి తమకు పోషణ చెల్లించాలని ఆదేశించమని (అప్పుడు అమల్లో ఉన్న) క్రిమినల్ ప్రొసీజర్ కోడ్‌లోని సెక్షన్ 488 కింద దరఖాస్తు చేసుకున్నారు. హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టం, 1956లోని సెక్షన్ 4 ద్వారా హిందువులకు సెక్షన్ 488 CrPC పరోక్షంగా రద్దయిందని, ఏదైనా సరే సెక్షన్ 488లోని "పిల్లవాడు" అనే పదం మైనర్‌నే సూచిస్తుందని, కాబట్టి తన మేజర్ పిల్లలు దాని కింద క్లెయిమ్ చేయలేరని తండ్రి దరఖాస్తును వ్యతిరేకించాడు.

ISSUES

1. Does Section 4 of the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 impliedly repeal Section 488 of the Criminal Procedure Code for Hindus?
   హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టం, 1956లోని సెక్షన్ 4, హిందువులకు క్రిమినల్ ప్రొసీజర్ కోడ్‌లోని సెక్షన్ 488ని పరోక్షంగా రద్దు చేస్తుందా?
2. Does the word "child" in Section 488 CrPC include a major child who cannot maintain himself or herself?
   సెక్షన్ 488 CrPCలోని "పిల్లవాడు" అనే పదంలో తనను తాను పోషించుకోలేని మేజర్ సంతానం కూడా ఉంటుందా?

ANALYSIS

• Section 488 CrPC is a summary, secular remedy available to persons of every faith, operating independently of personal law, and Chapter III of the Hindu Adoptions and Maintenance Act does not conflict with it.
  సెక్షన్ 488 CrPC ప్రతి మతానికి చెందిన వ్యక్తులకు అందుబాటులో ఉండే సంక్షిప్త, లౌకిక పరిహారం, ఇది వ్యక్తిగత చట్టంతో సంబంధం లేకుండా పనిచేస్తుంది, హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టంలోని అధ్యాయం III దానితో విభేదించదు.
• Section 4 of the 1956 Act overrides prior Hindu law and inconsistent earlier law, but a later secular, procedural remedy like Section 488 CrPC does not fall into that category merely because it also deals with maintenance.
  1956 చట్టంలోని సెక్షన్ 4 గత హిందూ చట్టాన్ని, విరుద్ధమైన గత చట్టాన్ని అధిగమిస్తుంది, కానీ సెక్షన్ 488 CrPC వంటి తర్వాతి లౌకిక, విధానపరమైన పరిహారం కేవలం అది కూడా పోషణతో వ్యవహరిస్తుంది కాబట్టి ఆ వర్గంలోకి రాదు.
• The word "child" in Section 488 CrPC is not confined to a minor — it extends to a major son or daughter who is unable to maintain themselves, including on account of ongoing education.
  సెక్షన్ 488 CrPCలోని "పిల్లవాడు" అనే పదం మైనర్‌కే పరిమితం కాదు — కొనసాగుతున్న విద్యతో సహా, తనను తాను పోషించుకోలేని మేజర్ కొడుకు లేదా కూతురుకు కూడా విస్తరిస్తుంది.

JUDGEMENT

The Supreme Court held that there was no inconsistency between Chapter III of the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 and Section 488 of the Criminal Procedure Code, and Section 488 continued to apply to Hindus. It further held that "child" in Section 488 was not restricted to minors, and could include a major son or daughter genuinely unable to maintain themselves, upholding the maintenance order that had taken the children's ongoing education into account.

హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టం, 1956లోని అధ్యాయం IIIకి, క్రిమినల్ ప్రొసీజర్ కోడ్‌లోని సెక్షన్ 488కి మధ్య ఎలాంటి విభేదం లేదని, సెక్షన్ 488 హిందువులకు వర్తిస్తూనే ఉంటుందని సుప్రీంకోర్టు తీర్పు ఇచ్చింది. సెక్షన్ 488లోని "పిల్లవాడు" మైనర్లకే పరిమితం కాదని, నిజంగా తనను తాను పోషించుకోలేని మేజర్ కొడుకు లేదా కూతురును కూడా కలిగి ఉంటుందని, పిల్లల కొనసాగుతున్న విద్యను పరిగణనలోకి తీసుకున్న పోషణ ఆదేశాన్ని సమర్థిస్తూ కోర్టు తీర్పు ఇచ్చింది.

CONCLUSION

Nanak Chand v. Chandra Kishore Aggarwal establishes that the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 and the secular criminal-law maintenance remedy operate side by side, not as substitutes for one another, and that "child" for maintenance purposes is defined by genuine inability to self-support, not by age alone.

హిందూ దత్తత మరియు పోషణ చట్టం, 1956, లౌకిక క్రిమినల్ చట్ట పోషణ పరిహారం ఒకదానికొకటి ప్రత్యామ్నాయాలుగా కాకుండా, పక్కపక్కనే పనిచేస్తాయని, పోషణ ప్రయోజనాల కోసం "పిల్లవాడు" అనేది వయస్సు ఒక్కటే కాకుండా తనను తాను పోషించుకోలేని నిజమైన అసమర్థత ద్వారా నిర్వచించబడుతుందని నానక్ చంద్ v. చంద్ర కిషోర్ అగర్వాల్ నిర్ధారిస్తుంది.