Durga Prasad v. Baldeo (1879)

 A foundational Allahabad High Court case establishing that consideration must move at the desire of the promisor — an act done voluntarily, or at someone else's request, is not valid consideration for a later promise.

కన్సిడరేషన్ ప్రామిసర్ కోరిక మేరకు జరగాలని స్థాపించిన పునాది కేసు — స్వచ్ఛందంగా లేదా మరొకరి అభ్యర్థన మేరకు చేసిన చర్య వాలిడ్ కన్సిడరేషన్ కాదు.

Court	Allahabad High Court
Year	1879 — (1880) ILR 3 All 221
Cited in	Consideration — Salient Features and Exceptions

Facts

At the request of the Collector of a district, Durga Prasad constructed a number of shops in a market at his own expense. Some time after these shops were built and occupied by various shopkeepers, several of those shopkeepers — including the defendant, Baldeo — promised Durga Prasad that they would pay him a commission on articles they sold through their shops, in recognition of the benefit his construction had brought them. When the shopkeepers later refused to pay this promised commission, Durga Prasad sued to enforce the promise.

ఒక జిల్లా కలెక్టర్ అభ్యర్థన మేరకు, Durga Prasad తన సొంత ఖర్చుతో మార్కెట్‌లో అనేక దుకాణాలు నిర్మించాడు. ఈ దుకాణాలు నిర్మించి, వివిధ దుకాణదారులు ఆక్రమించిన కొంతకాలం తర్వాత, ఆ దుకాణదారులు — Baldeoతో సహా — తమ దుకాణాల ద్వారా అమ్మిన వస్తువులపై కమిషన్ చెల్లిస్తామని Durga Prasadకి వాగ్దానం చేశారు. దుకాణదారులు తర్వాత వాగ్దానం చేసిన కమిషన్ చెల్లించడానికి నిరాకరించారు.

Issues

i. Is Durga Prasad's original effort of building the shops valid consideration for the shopkeepers' later promise to pay commission?

ii. Does an act performed at a third party's (the Collector's) request qualify as consideration for a promise made later by an entirely different party (the shopkeepers)?

i. దుకాణాలు నిర్మించడంలో Durga Prasad యొక్క అసలు ప్రయత్నం, కమిషన్ చెల్లిస్తామనే దుకాణదారుల తర్వాతి వాగ్దానానికి వాలిడ్ కన్సిడరేషనా?

ii. మూడవ వ్యక్తి (కలెక్టర్) అభ్యర్థన మేరకు చేసిన చర్య, పూర్తిగా వేరే పార్టీ (దుకాణదారులు) తర్వాత చేసిన వాగ్దానానికి కన్సిడరేషన్‌గా అర్హత పొందుతుందా?

Analysis

• The court closely examined Section 2(d)'s requirement that consideration must be furnished "at the desire of the promisor" — the critical question was whose desire actually prompted Durga Prasad's original act of building the shops.

• The court found that Durga Prasad built the shops because the Collector asked him to, as part of developing the market for public benefit — not because any of the shopkeepers who later occupied those shops had asked him to build them.

• Since the shopkeepers themselves never requested the construction, their later promise to pay commission could not be legally supported by an act that was, from their perspective, purely voluntary and unrequested — it was, at most, past generosity on Durga Prasad's part toward the market generally, not something done at their desire.

• The court distinguished this from a situation where the shopkeepers themselves had asked Durga Prasad to build shops for them specifically — in that scenario, their later promise to pay would have been properly supported by consideration moving at their own request.

• సెక్షన్ 2(d) అవసరాన్ని కోర్టు దగ్గరగా పరిశీలించింది — కన్సిడరేషన్ "ప్రామిసర్ కోరిక మేరకు" ఇవ్వాలి — Durga Prasad అసలు చర్యను ఎవరి కోరిక ప్రేరేపించిందనే ప్రశ్న కీలకం.

• Durga Prasad దుకాణాలు నిర్మించింది కలెక్టర్ అభ్యర్థన మేరకని కోర్టు కనుగొంది, తర్వాత ఆక్రమించిన దుకాణదారుల అభ్యర్థన మేరకు కాదు.

• దుకాణదారులు స్వయంగా నిర్మాణాన్ని ఎప్పుడూ అభ్యర్థించనందున, కమిషన్ చెల్లిస్తామనే వారి తర్వాతి వాగ్దానానికి చట్టపరంగా మద్దతు ఇవ్వలేదు.

• దుకాణదారులు స్వయంగా Durga Prasadను తమ కోసం ప్రత్యేకంగా దుకాణాలు నిర్మించమని అడిగి ఉంటే, వారి తర్వాతి వాగ్దానానికి సరైన కన్సిడరేషన్ ఉండేదని కోర్టు వేరు చేసింది.

Judgement

The court held Durga Prasad's claim failed — his original effort was done at the Collector's desire, not the shopkeepers', so it was not valid consideration for their promise. No enforceable contract existed for the commission.

కోర్టు Durga Prasad దావా విఫలమైందని తీర్పు ఇచ్చింది — అతని అసలు ప్రయత్నం కలెక్టర్ కోరిక మేరకు జరిగింది, దుకాణదారుల కోరిక మేరకు కాదు.

Conclusion

This is the standard citation for the "at the desire of the promisor" requirement — a frequent exam trap where a fact pattern has someone act for one person's benefit or at one person's request, and then a different person later tries to make a promise based on that same act.

"ప్రామిసర్ కోరిక మేరకు" అవసరానికి స్టాండర్డ్ సైటేషన్ ఇది — ఒక ఫాక్ట్ ప్యాటర్న్‌లో ఎవరైనా ఒక వ్యక్తి కోరిక మేరకు చర్య తీసుకుని, తర్వాత వేరే వ్యక్తి దాని ఆధారంగా వాగ్దానం చేయడానికి ప్రయత్నించే తరచుగా ఎగ్జామ్ ట్రాప్.